Bu blog hiçbirşey vaadetmemektedir.

Mikrodalgayi acmak icin egildim,arkami dondugumde ordaydi.kucuk,kahverengi,igrenc.Ciglik atmadim,sandalye tepesine firlamadim,sadece durup hareket etmesini bekledim.Eger bir dolabin ya da masanin falan altina girerse mutfaktan cikabilirim diye.Cunku tam kapinin esiginde duruyordu, fareler cok hizli hareket ederler diye dusundum,yanindan gecersem bana dokunabilir.Ama hareket etmiyordu,duruyordu.Bos bir su sisesini yuvarladim usulca,korkmadi, kipirdamadi.Baska bir siseyi yuksekten attim gurultu yapsin diye, sise yuvarlandi, o ise usulca yurudu kuyrugunu sisenin altindan kurtarmak icin, kurtulunca, yine durdu. Hasta diye dusundum, olmek uzere olmali. Yanindan gecip gittim. Juhanes’i cagirdim, tam da bir alman gayinden beklenecek sekilde ciglik atip kacti.Yapacak tek sey kapiyi uzerine kitleyip sabahi beklemekti,oyle yaptim.

Bu sabah -evde bir sorunla karsilasirsaniz:ornegin kirik bir boru, bizi arayin- London Solutions i aradim. Telefonda cok yasli oldugunu tahmin ettigim bir kadin vardi, mutfagimda bir-belki daha cok- fare var dedigimde; “so what?” dedi, yani “noolmus?”
Keirandan ogrendim ki, Londrada evinizde bir fare ailesiyle yasamak cok olagan biseymis.