Bu blog hiçbirşey vaadetmemektedir.

Lisede alan seçerken ailem müdahale etmedi.Fizikte ve matematikte başarılıydım, sayısal seçtim. Tıp okumak istemiyordum,çünkü kan görmeye dayanamıyordum ve daha kötüsü hasta insanlardan tiksiniyordum,mühendis de olamazdım,bu tembellikle mümkün değildi zira, zaten ilgimi de çekmiyordu. Endüstri ürünleri tasarımı ya da iç mimarlık okumak istiyordum,ama onların da yetenek sınavları vardı ve ben çizim yapamıyordum. Bu şartlarda sayısalda kalmam mantıklı değildi, son sınıfta alan değişikliği yapmaya karar verdim, ailem yine karışmadı. Eşit ağırlığa geçtim, fark dersleri verdim, tabi ortalamam düştü, dersanede bursluydum, alan değişince kesildi,bütün arkadaşlarımdan ayrıldım, 2 senedir coğrafya,tarih,felsefe görmüyordum, açığı kapatmak için konservatuarı bırakmam gerekti,uyum sağlamakta çok zorlandım. Ama bir şekilde o dönem bitti, liseden okul 4.sü olarak mezun oldum, ama öss görece olarak bok gibi geçince tercih yapmamaya karar verdim. Ailem yine karışmadı. Sonra puanlar geldi,baktım fena değil, yüzdelik dilim de iyi,gireyim bari bi yere dedim. Ailem yine karışmadı. Üniversite kampüslerini gezdim. Mezun öğrenciler bulup konuştum. Sonuç olarak Boğaziçi,Odtü ve Galatasaray sosyoloji yazmaya karar verdim. İşte orda ailem karıştı! Babam,eğer sosyoloji okursam hiçbişey olamayacağımı,hem zaten ssyologların ne iş yaptığını,cezaevinde başgardiyanın Odtüden mezun olduğunu,benim de en iyi ihtimalle gardiyan olup ayda 6oo bilmem küsür milyon maaşla çalışacağım kehanetini getirdi. O zaman psikoloji yazayım dedim, “Türkiyede psikolojik destek kavramı mı var, sosyal hizmetlere bağlı mı çalışacaksın,rehber öğretmen mi olacaksıné dediler. O zaman reklamcılık,halkla ilişkiler falan yazayım diye düşündüm, “reklam sektöründe rekabet büyük, arkanda birileri olmadıkça sıyrılıp dikkat çekmen imkansız,bizim reklamcı tanıdığımız yok,geç onu” dediler.E matematik öğretmeni olayım bari,hem seviyorum da, özel ders de verdim,tecrübeliyim diye düşündüm, ama bizim zamanımızda öğretmenlik henüz parlamamıştı,özellikle benim ailemde, “hiçbişey kazanamazsan öğretmenlik kazanınırdın canım.” “e ne yazayım bari siz söyleyin” dedim.”hukuk” dediler.Hiçbişey olamazsam hazineye falan sokarlarmış,en kötü ihtimalle kurum avukatı olurmuşum.Küçük bi hesap yaptım,gardiyanlıktansa kurum avukatlığı sanırım daha iyiydi. Ancak bir sorunumuz daha vardı, biz İstanbula yeni taşınmıştık ve ben burdan nefret etmiştim,çünkü taşrada büyümüştüm ve burası benim için çok karmaşıktı, bütün arkadaşlarım Aydın’da kalmıştı,metropol insanına uyum sağlayamamıştım,ayrıca çok ödlektim,kapkaçtan,trafikten,sapıklardan,her şeyden çok korkuyordum. İzmir,Ankara,Eskişehir ve Antalya tercih etmeye karar verdim. Babamsa İstanbulda özel bir okulu burslu okumamın daha iyi olacağını düşünüyodu,düz lise mezunuydum ve dil öğrenmeliydim,hem evden gider gelirdim, ev işi falan uğraşmazdım,onların da içi rahat olurdu,ne de olsa aile yanı güvenliydi. Oysa ben yalnız yaşamak,herşeyimle kendi başıma uğraşmak,kimseye hesap vermemek istiyordum,ayrıca bana göre özel okula sadece aptallar giderdi,ben bir sürü zengin züppeyle uğraşamazdım.(Koç,Sabancı ve Bilkent hariç.O üçüne taparım.Ama diğer özel okullarda öğrenci seviyesinin çok düşük olduğunu düşünüyorum.) Allem ettim kallem ettim, ilk sıraya ankara hukuk,ikinciye dokuz eylül,üçüncü tercihe de marmara yazdım.(babam son bir hamle yapıp,en azından marmara yaz,sana karşıda ev tutarız,arabayı da sen alırsın,hafta sonları gelirsin demişti.) Ankara hukuk olmadı, dokuz eylüle geldim. Kazandığımızı tatilde öğrendik, annem dakikalarca İzmir’e geliyorum diye ağldı,babam da 2 gün somurttu. İşte benim alakasız bir bölümde, alakasız bir okulda okuyuşumun hikayesi budur. Bu yüzden sevgili okuyucu,sen kızgın kumlardan serin sulara atlarken,o narin koca poponu devirmiş gölgede martinini yudumlarken,ben bu sıcakta,bu boktan internet kafede bütünleme çalışıyorum.
*İstersem hala gardiyan olabilirim.Yaşasın KPSS.