Canı sıkılan bir insanın çok az alternatifi vardır çünkü muhtemelen yalnızdır-ki can sıkıntısının sebebi de budur zaten- ve sen de takdir edersin ki yalnız başına çok fazla eğlenemezsin.Yalnız yapamayacağın çok fazla şey var.Mesela futbol oynayamazsın,tenis de oynayamazsın,tango yapamazsın.Telefonda konuşamazsın.Dedikodu yapamazsın.Ama yalnız yapabileceğin çok şey var.Kafanı dinleyebilirsin,hayal kurabilirsin-sesin kötü ols bile- şarkı söyleyebilirsin,ne bileyim abuk subuk hikayeler uydurabilirsin.Acaba yalnız olmak mı daha iyidir yoksa olmamak mı…Karşılaştırılması zor iki seçenek.Gene de ben hayatımda ikinci bir kişi olmasını tercih ederdim.Bu iyi bir dost olabilir,bir sevgili olabilir,bir evlat olabilir,çünkü başka birine yaslandığında hayatla mücadele etmek daha kolaydır.neyse.
ilker demiş ki,
Nisan 8, 2007 7:35 pm
kesinlikle yanlis .
yalniz olmayi kaybetmek gibi gormezsen isler cok kolaylasir.
ben yalniz basima kimseyi tanimadigim bir ulkede 1 yil yasadim (1 yildan sonra birsuru insanla tanistim,ve simdi bir ev arkadasim var o yuzden yalniz degilim )
yalniz neler yapabilirsin .
kitap okuyabilirsin , internette gezebilirsin , yanindaki insanin yorumlarina maruz kalmadan sinemada film izleyebilirsin. konsere gidebilirsin.bara gidebilirsin . gitar calmayi ogrenebilirsin.muzik dinleyebilirsin .
disari cikip kosabilirsin . yalniz insanlarin olmadigi yere gidebilirsin .
bisuru sey var.
miss marttle demiş ki,
Nisan 9, 2007 7:28 am
bu bi gözlemdi sadece
Noni demiş ki,
Nisan 10, 2007 2:16 pm
İlker’e katılıyorum yalnızlık kesinlikle bir eksiklik değil, bir kişi tek başına da mutlu olabilmeli ama kendi içinde mutlu olmayı beceremeyen biri dayanacak bir omuz bulsa bile bir süre sonra yine yalnız ve mutsuz oluyor.
Bana gelince yalnız mutlu olmayı becerebilenler grubuna girsem de şu sıralar baharın gelmesiyle birlikte aşkkk istiyorum hayatımda